Koorvisite

Vorig jaar na de zomervakantie had ik een idee. Ik wilde op visite bij koren en dan niks doen, alleen maar luisteren, als een vlieg op de muur. Gewoon, om weer eens te ervaren wat er gebeurt tijdens koorrepetities. Mijn zangleven begon ooit bij een koor, maar tegenwoordig kom ik alleen nog werken mét koren en dan gebeurt er dus wat ik heb bedacht, niet wat er normaal gebeurt. Als tegenprestatie zou ik dan aan het eind van de repetitie een leuke, sappige oefening met de zangers doen, waar het koor weer iets mee zou kunnen.

Ik gooide een balletje op bij Mariëlle Lammers, dirigente van twee koren in Wierum (lekker dichtbij). Ze was meteen enthousiast en na overleg vonden haar koren het ook goed.

Gewoan Oars

Zo kwam ik op een woensdagavond in oktober terecht bij vrouwenpopkoor Gewoan Oars, dat net een jaar bezig is. Ze werken met orkestbanden en studeren thuis hun door de dirigente ingezongen partijen in. Ze vinden zichzelf een gezelligheidskoor. En zoeken nog nieuwe leden.

De repetitie begon meteen met het eerste stuk. Niks inzingen, hup, Love, Shine a Light, de favoriet van het koor. Na het doorzingen werd een “vies” plekje even aangestipt, het stuk werd nog een keer gezongen en door met het volgende stuk. Zo gingen er in rap tempo acht zeer verschillende popnummers doorheen. Dit koor wil lekker veel zingen! De pauze en de nazit waren belangrijk, maar ambitie was er ook, want de eerste (?) optredens stonden in de agenda.

Wat viel mij op? Het plezier en enthousiasme waarmee de vrouwen de hele avond keihard stonden te werken. De warme klank van het hele koor. En de liefdevolle wisselwerking tussen koor en dirigente. Ik had een topavond!

Inmiddels hebben ze enkele optredens achter de rug, met een heleboel nieuwe leden als resultaat. Missie geslaagd, lijkt me. En flink de optreedsmaak te pakken, las ik op Facebook.

De Waadsee Sjongers

Dit is een shantiekoor dat al wat langer bezig is en verrassend (voor een shantiekoor) uit mannen én vrouwen bestaat. Ze worden begeleid door twee gitaristen. Ook weer verrassend voor het genre.

Ook zij doken meteen in het eerste stuk, met strakke gezichten van de concentratie. Sommigen zongen uit het hoofd en anderen lazen vanaf ipads. Ook dit koor zong achter elkaar acht stukken, waarbij vooral gewerkt werd aan gelijkheid en vloeiend zingen van de teksten.

Eén van de stukken, De Wierumer Toer, is speciaal voor hen geschreven en hierbij was duidelijk te horen hoeveel het koor van dit stuk houdt. Het werd met zoveel gevoel gezongen dat ik spontaan geraakt werd. Heerlijk.

Bij dit koor was de nazit, compleet met zelfgemaakte lekkernijen, een volwaardige derde helft. Ik heb me keurig gedragen (denk ik), maar op de terugweg was mijn fiets iets “elastischer” dan heen. Gelukkig was het één recht fietspad.

Hier is mijn koorvisitetoertje even blijven hangen. Maar, ik ben nog steeds benieuwd, dus als ik op visite mag komen bij jouw koor, stuur me dan een mailtje, dan maken we een afspraak!

Oh ja, en ik blijk iets meer op te vallen dan een vlieg op de muur. (Wie had dat gedacht?) Ik ben er niet voor in behandeling.

Gewoan Oars
De Waadsee Sjongers